Andrzejewski
Brandys
Broniewski
Brzechwa
Dąbrowska
Dygat
Gałczyński
Głowacki
Gombrowicz
Herbert
Herling-Grudziński
Hłasko

 
 

Irzykowski
Iwaszkiewicz
Konwicki
Kisielewski
Kruczkowski
Lem
Leśmian
Łysiak
Miłosz
Mrożek
Nałkowska
Newerly



Parandowski
Przyboś
Putrament
Różewicz
Słonimski
Staff
Szymborska
Tuwim
Tyrmand
Witkiewicz-Witkacy
Żeleński (BOY)
Żukrowski

 

MAREK HŁASKO

Urodził się 14.01.1934 w Warszawie. Po wojnie w roku 1946 przeniósł się do Wrocławia, później w 1951 powrócił do Warszawy. Pracował nadal jako kierowca i korespondent terenowy „Trybuny Ludu”. W latach 1955-1957 redagował dział prozy w tygodniku „Po prostu”. Współpracował z filmem, stał się bohaterem licznych skandali. W roku 1958 wyjechał na stypendium do Paryża. Jego zagraniczne wywiady i niektóre publikacje spowodowały nagonkę i zakaz powrotu do kraju. Pozostawszy na emigracji, przebywał w krajach Europy Zachodniej, Izraela i USA. Współpracował z paryską „Kulturą”.
Zmarł 14.06.1969 w Wiesbaden.

DEBIUT I TWÓRCZOŚĆ PO 1945

Debiutował w roku 1954 opowiadaniem Baza Sokołowska wydrukowanym w "Almanachu młodych". W roku 1956 wydał najgłośniejszą ze swoich książek; tom opowiadań Pierwszy krok w chmurach. Opowiadania te reprezentują typ prozy środowiskowej, w której dominuje pełen wulgaryzmów potoczny styl oraz brutalność i drastyczność scen. Bohaterami opowiadań są zwykle młodzi ludzie, pochodzący ze środowiska robotniczego lub marginesu społecznego. Obrazy ich życia i pracy stanowią pesymistyczny opis polskiej rzeczywistości lat pięćdziesiątych, jej brzydocie i zakłamaniu, będącego wynikiem rozbieżności między oficjalnie głoszoną propagandą polityczną, a warunkami realnego życia.

Późniejsze utwory M. Hłasko publikował już na emigracji; zbiory opowiadań Cmentarze. Następny do raju (1958), Ósmy dzień tygodnia (1957), Opowiadania (1963), Wszyscy byli odwróceni. Brudne czyny (1964) i Nawrócony w Jaffie. Opowiem wam o Ester (1966) oraz powieści Sowa, córka piekarza (1968) i Palcie ryż każdego dnia (1983). Akcja tych utworów rozgrywa się w środowiskach emigracyjnych.

Osobne miejsce w twórczości Marka Hłaski zajmują utwory wspomnieniowo – autobiograficzne: Listy z Ameryki (drukowane w latach 1967-1968 w Kulturze) i Piękni, dwudziestoletni (1966). Książka ta stanowi portret pisarza oraz wizerunek jego pokolenia i środowiska artystycznego ukazanego na tle Polski lat pięćdziesiątych.

 

 

 

 

 

 

 


Copyright Krisand 2000-2006
SALAMANDRA