Jako poeta wydał jeszcze zbiory: Wojna i
wiosna (1944) i Wiersze wybrane 1932-1949 (1951).
Debiutem prozatorskim pisarza był tom
opowiadań Święta kulo (1946), analizująca postawy
bohaterów wobec wojny i faszyzmu. Następnie były:
Rzeczywistość (1947), autobiograficzny obraz procesu
wileńskiej młodzieży lewicowej i Wrzesień (1950),
rozrachunek z systemem politycznym i wojskową elita władzy
jako powodami klęski wrześniowej.
W opowiadaniach Wypadek w Krasnymstawie
(1957), Puste oczy (1967), Bołdyn (1969) i
Początek eposu (1974) powraca do tematu okupacyjnego i
zjawiskiem tzw. kultu jednostki.
W powieściach Rozstaje (1954),
Pasierbowie (1963), Odyniec (1964), Puszcza
(1966), Małowierni (1967) i Wybrańcy (1978-1983)
opisują konflikty okresu powojennego, natomiast polityce
międzynarodowej poświęcił powieści Arka Noego (1961) i
Akropol (1975).
Zupełnie inny charakter mają nowele barwnie
opowiadające o wędkarskich polowaniach w krajobrazach
mazurskich ujęte w tomach: Arkadia (1961), Z wędką
przez trzy kontynenty (1968), Krajobrazy (1968) i
Balet boleni (1974).
Cykl reportaży z podróży pisarza to:
Notatnik chiński (1952), Dwa łyki Ameryki ((1956),
Na drogach Indii (1967).
Utwory publicystyczne i felietony zostały
wydane w książkach: Na literackim froncie (1953),
Notatki polemiczne (1956), Kronika obyczajów
(1959), Kącik laika (1964), Być sobą (1968),
W stylu dowolnym (1971) 20 lipca (1974). W siedmiu
kolejno publikowanych ( w latach 1961-1980) tomach Pół
wieku Putrament zawarł swoje wspomnienia.
