|
DEBIUT I TWÓRCZOŚĆ PRZED 1939
Debiutował w roku 1913 Wierszem o poecie wydrukowanym w
piśmie „Złoty Róg”. Następnie wydał Sonety (1918),
Harmonię (1919), Czarną wiosnę (1919, poemat
skonfiskowany przez cenzurę), Parada (1920) i poematy
Dialog o miłości ojczyzny między Josephem a Stefanem
(1923), Godzina poezji (1923), Droga na Wschód
(1924) i Z dalekiej podróży (1926). Jako
prozaik pisarz debiutował powieścią Teatr w więzieniu
(1922), następnie wydał Torpeda czasu (1924), i Dwa
końce świata (1937) wykorzystujące konwencję fantastyki
naukowej.
W okresie międzywojennym
opublikował również utwór dramatyczny Wieża Babel
(1927) oraz komedie satyryczne Murzyn warszawski
(1928), Lekarz bezdomny (1930) i Rodzina (1933).
Bezpośrednia kontynuacją buntowniczego i
rewolucyjnego anarchizmu w poemacie Czarna Wiosna jest
zbiór Okno bez krat (1935), który stanowi protest wobec
wszelkich form totalizmu i ostrzeżenie przed groźbą wojny. Na
emigracji wyszły tomy Alarm (1940), Popiół i wiatr
(1941) i Wiek klęski (1945).
W latach dwudziestolecia międzywojennego
pisał stałe felietony w „Wiadomościach Literackich” w cyklu
Kroniki Tygodniowe,1927-1939, które były wyrazem
światopoglądu autora: racjonalistycznego, laickiego,
liberalnego i demokratycznego. Felietony z tego cyklu zostały
wydane też w formie książkowej Moje walki nad Bzurą
(1932), Heretyk
na
ambonie (1934) i W beczce przez Niagarę (1936).
LATA PO 1945
Po wojnie poeta opublikował Nowe wiersze
(1959) i Wiersze 1958-1963 (1963) oraz kontynuował w wyborach Kroniki Tygodniowe (1956) i
Jedna strona medalu (1971).
Inny rodzaj felietonów publikowanych w
„Szpilkach i „Tygodniku Powszechnym” dotyczące zjawisk
snobizmu, konformizmu, demoralizacji i biurokracji
opublikowane zostały w książkach: Artykuły pierwszej
potrzeby (1959), Załatwione odmownie (1962-1964),
Obecność (1973) i Ciekawość (1979). Opublikował
też tom humorystyczno-wspomnieniowych opowiadań Jawa i
mrzonka (1966).
Jako eseista wydał książki o charakterze
autobiograficznym Wspomnienia warszawskie (1957) i
Alfabet wspomnień (1975). Wspólnie zaś z
Julianem Tuwimem napisał humoreski,
które ukazały się w zbiorze W oparach absurdu (1958).
|
